Herbarium - zioła, ziołolecznictwo
Zdrowie i uroda naturalnie
Poznaj uzdrawiającą moc ziół

 

Pamiętaj!

Źle stosowane zioła mogą szkodzić. Powinny być stosowane za wiedzą i lekarza. więcej »

 

Jemioła pospolita (Viscum album)

Jemioła pospolita to pospolicie występujący w całym kraju na drzewach pasożyt. Znana w całej Europie i Azji. W Polsce szczególnie dużo jemioły spotyka się w okolicach Andrzejowa pod Łodzią. Pasożytuje głównie na gałęziach drzew liściastych, na topolach, brzozach, lipach i bardzo rzadko na dębach. Jemioła wyrasta także na drzewach iglastych, np. na sośnie. Kwitnie w lutym i marcu.

Inne nazwy: jemioła biała, starzęśla.

Surowce lecznicze: ulistnione wierzchołki rośliny razem z kwiatami i owocami.

Substancje lecznicze:

Jemioła zawiera flawonoidy, aminy, trójterpeny i kwasy organiczne, wiskotoksyny, związki śluzowe, sole mineralne (związki potasu i wapnia).

Jemioła właściwości lecznicze

  • obniżające ciśnienie tętnicze krwi
  • uspokajające serce
  • pobudzające przemianę materii

Zastosowanie

Od dawna znane jest i cenione działanie wyciągów z jemioły obniżające ciśnienie krwi. W zaawansowanych postaciach nadciśnienia trzeba także stosować inne leki, ale długotrwałe podawanie wyciągów z jemioły pozwala na obniżenie ich dawek. W łagodnych postaciach nadciśnienia jemioła może być stosowana jako jedyny lek.

Ma słabe działanie moczopędne. Zwalnia przyspieszone bicie serca spowodowane nadmiernym pobudzeniem układu nerwowego. Znosi przykre objawy dolegliwości sercowych u kobiet w okresie przekwitania. Jest korzystna w przypadkach miażdżycy.

Pomocne w leczeniu krwawień z nosa i pluć, a także w nadmiernych krwawieniach miesiączkowych. W badaniach doświadczalnych wykazano, że wyciągi jemioły wstrzyknięte do guza nowotworowego hamują jego wzrost i niszczą komórki nowotworowe.

Działania i skutki uboczne!

Przy przedawkowaniu preparatów jemioły mogą wystąpić objawy zatrucia: wymioty, krwawe biegunki, drgawki, majaczenia.

Decyzja o rozpoczęciu leczenia jemiołą powinna być uzgodniona z lekarzem.

Zbiór i suszenie

Jemiołę zrywa się od jesieni do wiosny i wykorzystuje głównie te pędy, których średnica nie przekracza 1/2 centymetra. Przy zrywaniu jemioły trzeba posługiwać się raczej długim kijem z sekatorem, niż wspinać się na drzewa.

Suszenie powinno odbywać się powoli na powietrzu lub w suszarniach w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Przechowywać jemiołę należy w workach lub pudełkach.

Apteczka Ziołowa, L. M. Krześniak, Wyd. Sport i Turystyka




Nowa strona w
przygotawaniu


Trwają prace nad nową wersją strony. W planie nowy wygląd, układ przyjazny dla urządzeń mobilnych, uzupełnienie treści i nowe artykuły!