Herbarium - zioła, ziołolecznictwo
Zdrowie i uroda naturalnie
Poznaj uzdrawiającą moc ziół

 

Pamiętaj!

Źle stosowane zioła mogą szkodzić. Powinny być stosowane za wiedzą i lekarza. więcej »

 

Jeżyna fałdowana (Rubus plicatus)

Krzew ten, pospolity w całym kraju, występuje w lasach iglastych i liściastych, na porębach, przy drogach całej Europy. Najwięcej gatunków jeżyn spotkać można w Ameryce Północnej.

Surowce lecznicze: owoce i liście.

Substancje lecznicze:

Owoce poza cukrami zawierają kwasy organiczne, śluzy, witaminę C, witaminy z grupy B i prowitaminę A, flawonoidy, garbniki, sole mineralne (najwięcej związków potasu i magnezu). Liście zawierają duże ilości garbników.

Działanie i właściwości lecznicze jeżyny

  • ściągające
  • przeciwbiegunkowe
  • przeciwzapalne
  • moczopędne
  • poprawiające przemianę materii

Zastosowanie

Liście jeżyn od czasów starożytnych były wykorzystywane jako lek w walce z chorobami skóry, takimi jak liszaje, wypryski, nie gojące się, ropiejące rany. Dziś polecane są ponadto w chorobie przeziębieniowej, grypie i chorobie reumatycznej.

W chorobach żołądka i jelit, w przewlekłych zapaleniach błony śluzowej, gdy w przewodzie pokarmowym nadmiernie rozwija się flora bakteryjna i pojawiają się skłonności do biegunek i wzdęć brzucha - pomocne będą liście jeżyn.

Wyciąg z liści może być używany jako środek wykrztuśny i uspokajający.

Owoce jeżyn, doskonały surowiec na przetwory - konfitury, soki, dżemy oraz kompoty i nalewki, są znakomitym środkiem regulującym pracę przewodu pokarmowego: niedojrzałe działają zapierająco, a przejrzałe przeczyszczająco. Owoce jeżyn mogą być polecane ludziom w okresie rekonwalescencji np. po ciężkich chorobach zakaźnych.

Korzystne są w leczeniu anemii, zawierają bowiem mikroelementy potrzebne do tworzenia krwinek czerwonych, m.in. żelazo i miedź. Dzięki zawartości prowitaminy A owoce jeżyn mogą być polecane ludziom z objawami niedowidzenia zmierzchowego i przedłużoną adaptacją wzroku do ciemności oraz ludziom z chorobami skóry, jak nadmierne rogowacenie naskórka.

Zbiór i suszenie

Liście zbieramy młode, wyrośnięte, w pierwszej połowie lata i suszymy rozkładając cienką warstwą w miejscu przewiewnym, ocienionym.

Owoce zbieramy w końcu lata i na początku jesieni, kiedy dojrzeją. Suszymy początkowo w temperaturze 4O°C, dosuszamy w temperaturze 60°C.

Apteczka Ziołowa, L. M. Krześniak, Wyd. Sport i Turystyka




Nowa strona w
przygotawaniu


Trwają prace nad nową wersją strony. W planie nowy wygląd, układ przyjazny dla urządzeń mobilnych, uzupełnienie treści i nowe artykuły!