Herbarium - zioła, ziołolecznictwo
Zdrowie i uroda naturalnie
Poznaj uzdrawiającą moc ziół

 

Pamiętaj!

Źle stosowane zioła mogą szkodzić. Powinny być stosowane za wiedzą i lekarza. więcej »


Melisa lekarska

Melissa officinalis

Melisa lekarska rośnie dziko w płd. Europie, płn. Afryce Azji Mniejszej i płd. Szwajcarii, jest także uprawiana.

W starożytności uważana była za środek wzmacniający i wypędzający melancholię. Melisa po grecku oznacza pszczołę, była ceniona przez pszczelarzy, którzy nacierali nią ule przed wpuszczeniem pszczół.

Obecnie w kuchniach wielu narodów jest używana jako przyprawa do sałat, zup, mięs, napojów, herbaty.

Inne nazwy: rojownik lekarski, matecznik, pszczelnik.

Surowce lecznicze: ziele, które po zgnieceniu ma zapach cytryny.

Substancje lecznicze:

olejek eteryczny (główne składniki: cytral i geraniol), ponadto garbniki, związki żywicowe, substancje gorzkie, śluzy, kwasy organiczne i trójterpeny.

Działanie i właściwości lecznicze melisy

  • uspokajające
  • przeciwskurczowe

Zastosowanie

Liść melisy są bardzo łagodnym, a jednocześnie skutecznym środkiem uspokajającym. Zmniejszają nadmierne napięcie układu nerwowego.

Melisa może z powodzeniem wyeliminować przyjmowanie syntetycznych leków uspokajających. Jest korzystna dla młodych, którzy uczą się lub pracują umysłowo, a także dla ludzi w wieku podeszłym. Jest dobrze tolerowane przez ludzi znerwicowanych z objawami lęku, poczuciem zagrożenia i trudnościami zasypiania.

Na serce działa uspokajająco, jest pomocna w leczeniu łagodnych zaburzeń rytmu serca.

Wyciąg z melisy reguluje pracę przewodu pokarmowego. Znosi stany skurczowe w jelitach i drogach żółciowych. Ma także działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Niszczy wiele rodzajów bakterii (Gram dodatnie i Gram ujemne), a także bakterie niewrażliwe na antybiotyki. Znane i cenione jest działanie melisy w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy.

W pracach doświadczalnych wykazano, że melisa hamuje nadmierny rozwój komórek nowotworowych.

Medycyna ludowa polecała melisę w stanach nadmiernej pobudliwości płciowej, dla regulacji miesiączek oraz jako skuteczny środek przeciwwymiotny u kobiet w ciąży, a mlekopędny u kobiet karmiących piersią.

Zewnętrznie stosowane wyciągi melisy miały znosić bóle stawowe, a także być pomocne w leczeniu czyraków i owrzodzeń.

Melisa a ciąża

Chociaż brak dokładnych badań, istnieją raporty informujące, że melisa stymuluje menstruację i może powodować zmiany hormonalne.

Badania na szczurach wykazały anty-gonadotropowe działanie (gonadotropina to hormon produkowany w trakcie ciąży przez zarodek, a potem przez łożysko).

Kobiety w ciąży nie powinny używać olejku melisowego.

Zbiór i suszenie

Liście i ulistnione szczyty pędów długości ok. 10-15 cm zbiera się na początku kwitnienia w maju, czerwcu lub sierpniu, w dni suche, po obeschnięciu rosy. Melisa kwitnie niebiesko-białymi, żółto-białymi lub liliowo-białymi kwiatami. Ziele melisy należy suszyć rozłożone cienką warstwą w miejscach ocienionych lub w suszarniach w temp. nie wyższej niż 35°C.


Apteczka Ziołowa, L. M. Krześniak, Wyd. Sport i Turystyka

Herbal Medicines in Pregnancy and Lactation; Mills, Dugoua, Perri; 2006

do góry




Nowa strona w
przygotawaniu


Trwają prace nad nową wersją strony. W planie nowy wygląd, układ przyjazny dla urządzeń mobilnych, uzupełnienie treści i nowe artykuły!