Herbarium - zioła, ziołolecznictwo
Zdrowie i uroda naturalnie
Poznaj uzdrawiającą moc ziół

 

Pamiętaj!

Źle stosowane zioła mogą szkodzić. Powinny być stosowane za wiedzą i lekarza. więcej »


Mięta pieprzowa

Mentha piperita

Mięta jest rośliną stosunkowo młodą, pojawiła się w końcu XVII wieku jako wynik krzyżówki międzygatunkowej w południowej Anglii. Rośliny o podobnym działaniu znane były już w starożytnej Grecji. Jest uprawiana w całej Europie, a także w Ameryce Płn. i Afryce.

Miętę pieprzową można odróżnić od innych gatunków smaku. Po zgryzieniu liści mamy w ustach uczucie chłodu.

Inne nazwy: miętkiew, miętkiewka.

Surowce lecznicze: liście.

Substancje lecznicze: olejek eteryczny (główny składnik: mentol), ponadto garbniki, goryczki, kwasy organicznesole mineralne.

Mięta właściwości lecznicze i działanie

  • żołądkowe
  • wiatropędne
  • żółciopędne
  • dezynfekujące
  • rozkurczowe
  • przeciwbólowe
  • uspokajające

Mięta pieprzowa zastosowanie

Mięta pobudza wytwarzanie soków trawiennych, soku żołądkowego i żółci, co ułatwia trawienie pokarmów. Zwiększa łaknienie, znosi nadmierne skurcze mięśni gładkich przewodu pokarmowego i dróg żółciowych, usuwa wzdęcia brzucha. Zabija bakterie w przewodzie pokarmowym i drogach żółciowych. Zwiększa ilość wydalanego moczu, ma działanie uspokajające i nieznacznie obniża ciśnienie krwi.

Herbata miętowa jest stosowana jako napoj gaszący pragnienie u ludzi pracujących w wysokich temperaturach.

W leczeniu znalazł również zastosowanie wydestylowany z liści olejek miętowy, który działa podobnie jak liście mięty, a ponadto ma właściwości przeciwbólowe - znosi bóle stawowe i nerwobóle. Ze względu na działanie dezynfekujące dodawany jest do past do mycia zębów. Stosowany w postaci aerozolu ma silne własności bakteriobójcze, może być używany do inhalacji w chorobach układu oddechowego, jak zapalenie oskrzeli i zapalenie zatok, zmniejsza także obrzęk błony śluzowej nosa. Olejek miętowy znalazł również zastosowanie w przemyśle spożywczym.

Zbiór i suszenie

Liście i ulistnione szczyty pędów należy zbierać w czerwcu, gdy pojawią się pąki kwiatowe, ale zanim jeszcze mieta zakwitnie. Należy wybierać liście zdrowe, bez śladów rdzy i szkodników. Pędy ścinamy zostawiając ok. 5-10 cm łodygę, nad ziemią. Suszenie powinno odbywać się w miejscach przewiewnych, ocienionych.
Ususzone liście należy przechowywać w szczelnie zamkniętych pudełkach.

Apteczka Ziołowa, L. M. Krześniak, Wyd. Sport i Turystyka

do góry




Nowa strona w
przygotawaniu


Trwają prace nad nową wersją strony. W planie nowy wygląd, układ przyjazny dla urządzeń mobilnych, uzupełnienie treści i nowe artykuły!