Herbarium - zioła, ziołolecznictwo
Zdrowie i uroda naturalnie
Poznaj uzdrawiającą moc ziół

 

Pamiętaj!

Źle stosowane zioła mogą szkodzić. Powinny być stosowane za wiedzą i lekarza. więcej »


Pokrzywa zwyczajna

Urtica dioica

Pokrzywa zwyczajna jest byliną o czterokanciastej łodydze popularną w całym kraju. Rośnie w lasach liściastych, olszynach, zaroślach nad brzegami rzek i jezior. Kwitnie od czerwca do października. Występuje w całej Europie i strefie klimatu umiarkowanego w Azji.

Inne nazwy: pokrzywa dwupienna, wielka, parząca, żgawka.

Surowce lecznicze: liść i korzeń

Pokrzywa właściwości lecznicze i działanie

liść pokrzywy:

  • moczopędne
  • hamujące krwawienia
  • poprawiające przemianę materii

korzeń pokrzywy:

  • moczopędne
  • do pielęgnacji skóry

Pokrzywa zastosowanie

Herbata z pokrzywy (napar) pobudza czynność wydzielniczą żołądka, trzustki i wątroby. Poprawia trawienie i przyswajanie pokarmów, zwiększa wydalanie moczu, a z nim szkodliwych produktów przemiany materii, przede wszystkim mocznika i dlatego może być wykorzystana w leczeniu przewlekłych zakażeń i kamicy moczowej.

Pokrzywa zwyczajna znosi stany zapalne w przewodzie pokarmowym, a także hamuje małe krwawienia. Może być dobrym lekiem w zaburzeniach czynności przewodu pokarmowego, a nawet biegunkach.

Korzystne właściwości pokrzywy na włosy i skórę polega na zmniejszeniu łojotoku i łupieżu. Związki w niej zawarte zapobiegają nadmiernemu poceniu się i mogą z powodzeniem wyeliminować lub znacznie ograniczyć konieczność stosowania dezodorantów.

Obniża poziom cukru we krwi i może być używany jako lek uzupełniający działanie leków przeciwcukrzycowych (szczególnie korzystna w cukrzycy dorosłych). Przy długim stosowaniu pozwala na zmniejszenie dawek leków przeciwcukrzycowych, ale decyzja ta powinna być uzgodniona z lekarzem.

Dzięki zawartości żelaza, pokrzywa zwyczajna może być cennym źródłem związków żelaza w stanach jego niedoboru, np. po krwotokach, chorobach wyniszczających, u kobiet obficie miesiączkujących, u krwiodawców.

Przeciwskazania

Nie należy stosować pokrzywy w okresie ciąży i laktacji (może stymulować przepływ krwi do macicy i okolicy miednicy oraz miesiączki, może przyczynić się do poronienia ciąży) oraz u dzieci poniżej 12 lat.

Uważa się, że może rozrzedzać krew, dlatego ważne jest, aby unikać jej stosowania, biorąc leki rozrzedzające krew. Może również obniżać ciśnienie krwi, zwiększając działanie leków regulujących ciśnienie krwi.

Skutki uboczne i działania niepożądane

Przy długotrwałym stosowaniu może dojść do reakcji alergicznych (zaczerwienienia oraz puchnięcie powiek i okolic oczu).

Substancje lecznicze:

Liście - kwasy organiczne, witaminy C, K, B i kwas pantotenowy, flawonoidy, garbnik, karotenoidy, aminy, sole mineralne (związki żelaza, potasu, wapnia), krzemionka.
Parzące włoski zawierają kwas mrówkowy.

Korzenie garbniki (więcej niż liście), kwasy organiczne, substancje śluzowe, sole mineralne, krzemionka.

Zbiór i suszenie pokrzywy

Liście można zbierać od maja do września. Najbardziej cenne są tuż przed kwitnieniem. Zrywamy w rękawiczkach lub ścinamy nożem albo sierpem czy kosą, w dni pogodne. Dostawiamy na kilka godzin, aby zwiędła, gdyż traci wtedy swojeparzące właściwości. Do suszenia rozkładamy cienką warstwą. po wysuszeniu przechowujemy w płóciennych woreczkach lub papierowych torbach w suchych pomieszczeniach.

Korzenie wykopuje się wczesną wiosną lub późną jesienią i po wypłukaniu przechowuje podobnie jak liście w suchych, ocienionych miejscach.

 

Apteczka Ziołowa, L. M. Krześniak, Wyd. Sport i Turystyka
www.ehow.com

do góry




Nowa strona w
przygotawaniu


Trwają prace nad nową wersją strony. W planie nowy wygląd, układ przyjazny dla urządzeń mobilnych, uzupełnienie treści i nowe artykuły!