Herbarium - zioła, ziołolecznictwo
Zdrowie i uroda naturalnie
Poznaj uzdrawiającą moc ziół

 

Pamiętaj!

Źle stosowane zioła mogą szkodzić. Powinny być stosowane za wiedzą i lekarza. więcej »

 

Wierzba biała (Salix alba)

Pospolite w naszym kraju drzewo, wierzba biała, od setek lat dostarcza surowców leczniczych. Rośnie nad brzegami wód, w wilgotnych lasach i przy drogach. Kwitnie w kwietniu i maju.

Spośród gatunków wierzby występujących w Polsce znaczenie dla lecznictwa poza wierzbą białą (Salix alba) mają: wierzba krucha (Salix fragilis), wierzba wiciowa (Salix viminalis), wierzba purpurowa (Salix purpurea), wierzba pięciopręcikowa (Salix pentandra).

Inne nazwy: wierzba pospolita, wierzba srebrna, wierzbina.

Surowce lecznicze: kora wierzby.

Substancje lecznicze:

Glikozydy fenolowe (najważniejszy - salicyna), flawonoidy, kwasy organiczne i sole mineralne.

Działanie i właściwości lecznicze

  • przeciwzapalne
  • ściągające
  • przeciwgorączkowe

Zastosowanie wierzby

Salicyna w soku żołądkowym rozkłada się do alkoholu salicylowego, którego pochodne łatwo wnikają do organizmu. Mają one działanie przeciwgorączkowe i przeciwzapalne oraz przeciwbólowe. Chociaż dawka salicylanów jest w odwarach z kory wierzbowej niewielka w porównaniu z zawartością kwasu acetylosalicylowego w tabletce aspiryny, to aktywność biologiczna tych związków jest duża, gdyż zachodzi tu synergizm salicylanów, flawonoidówgarbników. Również działania uboczne, jakie występują przy długotrwałym stosowaniu dość dużych dawek aspiryny, nie występują przy stosowaniu wyciągów z wierzby. Jest to szczególnie ważne u ludzi z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, którzy nie powinni używać aspiryny.

Kora wierzby zawiera ponadto związki czynne, które uszczelniają naczynia włosowate i jednocześnie przeciwdziałają nadmiernej krzepliwości krwi. Zwiększają ilość wydalanego moczu i poprawiają przebieg reakcji oksydoredukcyjnych.

Kora wierzby białej może być stosowana w przypadkach przeziębień przebiegających z gorączką, gośćcu przewlekłym postępującym, gorączce reumatycznej, nieżytach błon śluzowych przewodu pokarmowego, niezbyt nasilonych biegunkach.

Może być używana w leczeniu miażdżycy ze wzmożoną krzepliwością krwi, zapaleniach żył, a także w przypadkach nadmiernego pocenia się.

Medycyna ludowa używała kory wierzbowej jako środka uspokajającego i ułatwiającego zasypianie, a także w przypadkach nerwobólów, bólów kostnych i stawowych.

Przeciwwskazania, skutki uboczne i działania niepożądane!

Nie powinny jej stosować osoby chore na astmę, uczulone na salicylany, z chorobą wrzodową. Preparaty z wierzby podane w zbyt dużych dawkach mogą wywołać nudności lub biegunkę.

Zbiór i suszenie

Korę wierzby zbierać należy wiosną, kiedy ruszają soki drzewa. Ścina się 2-3-letnie pędy i z nich zdejmuje korę. Najlepszego surowca dla celów leczniczych dostarcza wierzba purpurowa (wiklina). Korę wierzby można suszyć nawet w jasnych pomieszczeniach lub w suszarniach w temp. do 40°C.

Apteczka Ziołowa, L. M. Krześniak, Wyd. Sport i Turystyka





Nowa strona w
przygotawaniu


Trwają prace nad nową wersją strony. W planie nowy wygląd, układ przyjazny dla urządzeń mobilnych, uzupełnienie treści i nowe artykuły!